Velen dromen ervan om honderd jaar te worden en theoretisch is dit ook mogelijk. Toch is de gemiddelde overlijdensleeftijd in Westerse landen 81 jaar. In vijf gebieden ter wereld worden relatief veel mensen honderd jaar of ouder. Dit zijn de zogenoemde Blue Zones. Wat is het geheim van de mensen die er wonen?

 

  • Wat zijn de Blue Zones?
  • Wat staat in de Blue Zones dagelijks op het menu?
  • Hoe vult een Blue Zoner zijn of haar dag?
  • Een sociaal netwerk is essentieel
  • Hoe creëert u uw eigen Blue Zone?


Wat zijn de Blue Zones?

De term Blue Zones ontstond toen onderzoeker en schrijver Dan Buettner ontdekte dat de bewoners van een aantal plekken ter wereld in relatief goede gezondheid opvallend ouder worden dan de gemiddelde aardbewoner. Op een conferentie werden deze plekken aangeduid in het blauw en zo ontstond de term ‘Blue Zones’. Deze plekken zijn Sardinië (Italië), Okinawa (Japan), Griekenland, Costa Rica en de omgeving van de Zevende-dags Adventisten in de Amerikaanse staat Californië. Dit zijn allemaal gebieden die tamelijk ver van de bewoonde wereld liggen. Buettner onderzocht de levensstijl van senioren en honderdplussers op deze locaties. De conclusie is dat bepaalde leefgewoontes inderdaad flink kunnen bijdragen aan een langer en gezonder leven.

 

Daarnaast geldt in het Japanse Okinama de zogenoemde hara hachi bu-regel

 

Wat staat in de Blue Zones dagelijks op het menu?

MenuDoen de bewoners van de Blue Zones meer middagdutjes, hebben ze meer seks, of genieten ze gewoon meer van het leven? Het onderzoek van Buettner kwam met enkele opvallende conclusies. Het begint bij het dagelijks menu. In de Blue Zones ligt de focus op plantaardige voeding. Veel groenten dus. De plaatselijke bevolking eet veel fruit, noten, volle granen, peulvruchten en vette vis. Daarnaast eten ze weinig of geen vlees en gebruiken weinig zuivel. Hun gerechten staan wel bol van de kruiden, zoals bijvoorbeeld kurkuma en kaneel. Daarnaast geldt in het Japanse Okinawa de zogenoemde hara hachi bu-regel. Deze regel houdt in dat men niet dooreet tot het punt van verzadiging maar stopt als men tachtig procent vol is. Het is dan ook traditie om voorafgaand aan elke maaltijd ‘hara hachi bu’ te zeggen. Dit druist voor veel Westerlingen regelrecht in tegen wat we gewend zijn. Wij kregen als kind immers altijd te horen dat we ons bordje moesten leegeten. Wie er meer over nadenkt, ziet in dat het natuurlijk beter is om gewoon te stoppen als u genoeg heeft gegeten. Bovendien hebben de receptoren in ons brein ongeveer twintig minuten nodig om het signaal van de maagwand te ontvangen dat u vol zit. Overigens drinken Blue Zoners gemiddeld één à twee glazen wijn per dag, behalve de Adventisten. Zij drinken helemaal niet. Deze wijn wordt in goed gezelschap genuttigd, vaak bij een maaltijd.

 

Boven de vijftig tweemaal per week seks hebben, zou een ander geheim zijn om gezond ouder te worden



Hoe vult een Blue Zoner zijn of haar dag?

DagvullingEen sportschool is natuurlijk nergens in de Blue Zones te bekennen. Toch is de plaatselijke bevolking vaak fitter dan wij zijn. Dit komt omdat ze op natuurlijke wijze aan hun beweging komen. Zo wandelen ze dagelijks in de zon, waarbij ze veel vitamine D opdoen. Daarnaast werken ze in hun eigen moestuin, kneden hun eigen brood en/of pasta en zorgen voor het huishouden. Deze dagelijkse beweging sterkt hun hart- en vaatstelsel en zorgt voor een goede doorbloeding. Naar het schijnt hebben veel Blue Zoners nog geregeld seks. Boven de vijftig tweemaal per week seks hebben, zou een ander geheim zijn om gezond ouder te worden. Blue Zoners leven vooral naar hun biologische klok. Horloges en klokken zijn in de Blue Zones nauwelijks te vinden. Men staat op bij het kraaien van de haan en gaat met de kippen op stok. Dit levert buiten een totaal gebrek aan tijdstress een ander belangrijk gezondheidsvoordeel op: men krijgt genoeg slaap. Voldoende nachtrust is essentieel om lichaam en geest gezond te houden.

 

Familie komt op de eerste plaats

 
Een sociaal netwerk is essentieel

Social networkAls we het over de Blue Zones hebben, gaat het vaak over bijzonder hechte samenlevingen. Familie komt op de eerste plaats. Ouderen maken gewoon deel uit van het gezin en wonen meestal bij hun kinderen en kleinkinderen in huis of ergens in de buurt. Een sterk sociaal netwerk is essentieel voor de gezondheid. In het Japanse Okinawa verenigen de inwoners zich bijvoorbeeld in groepjes van vijf personen, die zich voor het leven binden. In veel Blue Zones speelt het geloof ook een belangrijke rol. Volgens Buettner leven mensen die vier keer per maand naar de kerk gaan, gemiddeld tot veertien jaar langer. Om welk geloof het hier gaat, maakt geen verschil.

 

Vlees dient slechts met mate op het menu te staan

 
Hoe creëert u uw eigen Blue Zone?

GardeningEen gezond en lang leven draait dus uiteindelijk om een gezonde en actieve levensstijl. Een aantal zaken kunnen we in Nederland natuurlijk klakkeloos van de Blue Zoners overnemen, bijvoorbeeld de tachtig procent-regel en hoofdzakelijk plantaardig en vooral onbewerkt eten. Vlees dient slechts met mate op het menu te staan. Regelmatig naar de sportschool of zelf een moestuin beginnen en daar dagelijks heen fietsen, is eveneens een goed idee. Op deze manier komt u ook aan voldoende vitamine D. Lukt dit niet op regelmatige basis? Dan zou u baat kunnen hebben bij een plantaardig vitamine D3 supplement. Zorg voor voldoende slaap en drink met mate wijn. Valt u geregeld moeilijk in slaap? Dan zou een supplement als Nachtrust Plus u ondersteuning kunnen bieden Dit is samengesteld uit 6 hooggestandaardiseerde kruiden. Nog niet bovenstaand genoemd, maar wat Blue Zoners ook van een groot deel van andere wereldburgers onderscheidt, is zingeving. In Japan wordt dit ‘ikigai’ genoemd. Hiermee wordt aangeduid dat u een doel in uw leven hebt, een reden om elke dag op te staan. Probeer dus een doel te formuleren en dit elke dag na te jagen. Volgens Buettner levert het hebben van zo’n doel zeven extra jaren op. Last but not least, is het van groot belang dat we ons omringen met een fijn sociaal netwerk en ons verbonden voelen met anderen.